تائهة فى وسط الزحام

خائفة ان اتوه مع ضياع ذكريات الايام

بعثرت صور الذكريات

وقررت

ان انسى صور الخوف والقلق وبعض الالام

مزقتها فتتها واحرقها النسيان

وانتظرت اللقاء مع صور الحقيقة على ادراج الزمان

نسجت الامال وانا غارقة فى بحر الاوهام

وحتى الان لم اثبت وجودى الا فى دنيا من الاحلام

مدينة الحزن والالم

توتة

توتة اهى صحيت

قبل الضلمة وفاقت

قبل ما يجيي عليه اليوم وتفارق

كل ما تيجى تقول و تفضفض

تلاقى قلوب حوليها بتتخانق

تلاقى الكل فى لحظة صمت

ترجع توتة لنومها فى صمت

تحلم تتمنى يجيها فى حلم

تصحى على واقع

كانه دة حلم

مش يمكن توتة

تكون مش نايمة

بس اهى فاهمة

بتحاول تتمنى تلاقى الجنة

كل ما تيجى تقدم خطوة

تلقى قدمها ترجع عشرة

اااااااااه يا توتة و اه و اهااااااهين

على الدنيا الغلسة

على اد ما تدى بتاخد اكتر

تجرح فى قلوبنا وتدمى خيالنا

بس على فكرة

عمر توتة ما كانت نايمة

عمر توتة ماكانت تايهة

بس الحلم بيكبر اكتر

والرعب والخوف من بكرة بيزيد اكتر

هتروحى يا دنيا ب توتة لفين

ما هى لو تقولى بس رايحة على فين

مكنش الرعب يكون بالكوم

وله الخوف يملى السطور

ما تيجى يا عمرى مرة ننور شمعة فى بيتنا

يمكن فى لحظة يطرد الخوف

توتة بتدور على المجهول فى طباق من نور

نفسها فى الحلم يبقى قدامها

كتاب مسطور

لا عمر توتة كانت نايمة ولا بتنام

عن حلم حياتها ومنى ايامها

بس اظاهر ان الوهم اتمكن اكتر

وبقى الواقع ضعيف ومشرد

بس يا دنيا يا بنت الايه

هنعمل فيكى ايه

مكتوبة علينا نعيش خطاوينا

نحلم نتمنى نعيش فى الجنة

نصحى على واقع كله مرارة

وشوق و غرابة

عمر ما توتة كانت نايمة

بس اهى فاهمة



مدينة الحزن والالم

الناس والناس والناس

والضمير اهو هاص

هايص بين زحمة وعتمة

رحت فين يا ضمير الناس

قتلوك ظلم وطغيان

وله دفنوك فى بحور رمال

كل ما تيجى تقول او تنطق

تلقى الظلم بيكتر اكتر

الف ادور فى وشوش الخلق

القى الظلم القى القهر

القى اطفال تحت الخط

فى عيونهم الف سؤال وسؤال

عن ايه معنى الامان

عن ايه معنى الحنان

صعب عليا اشوف الظلم

وما يبقاش فى ايديا سلاح

صعب يكون الورق مكشوف

ويكون الانسان مقهور

بيتمنى فى عز الضلمة

يلاقى بريق من نور

او حتى سراب مبدور

ليه الظلم وليه الجور

ليه ما نعش فى عدل ونور

تيجوا نتمنى نعيش فى النور

يمكن يصبح علينا اليوم

نلقى بلدنا احسن واحسن

نلقى العدل فى كل مكان

انا بتمنى وانت كمان يلا معايا

نحلم ونقول

لا للظلم

مدينة الحزن والالم

شمس الغروب

من كتر الظلم ساعات بحس انى مش مظلومة وانى ظالمة ، مع انى لا ظالمة ولا مظلومة ، الدنيا بتوهنا عن اصحابنا وعن احبابنا .....وبقول يمكن الغلط فينا بقعد افكر واتأمل
ان فرقنا عن احبابنا دة غلط وله صح براجع اخر كلام بلاقى ان الحياة مش لازم تسمر بالاحساس دة لقيت ان انكسر فى القلب حاجة من جواه .........باقعد افكر انا ظالمة وله مظلومة بلاقينى مش عارفة الاجابة بس انا مطحونة
ويا رب الانسان يحس بانى مش ظالمة ولا مظلومة
انى كنت بتمنى اعيش فى حضن الانسان دة بس اللى كان اقوى مننا واللى اتقال اكتر من الاحتمال والصدمة كانت كبيرة على القلب الضعيف
احساسى انى ضيعت وقت مع حلم مكملش
ودة يمكن لان المعركة مش لصالحنا واسلحتها مش معانا دلوقت
فلازم يغلبنا التيار يمكن نعدى فى وسط الموج
او يمكن نكون من فوق لكن اسلحتنا هيه فين
انا اتظلمت وظلمت
بس كان حلمى واخدنى ويوم مافقت على الحقيقة
اكتشفت انى بريئة
اكتشفت انى عبيطة
انى احلم حلم فى دنيا ما تعرفش الحلم
فى دنيا كل واحد بيدور على مصلحته
ومقضيها
ومعليها
ومكبرها
يمكن اكون ظلمت
بس دة كان غصب عنى انى ظلمت
علشان الجاى مايكونش مضلم
ربنا يسترها معاك
امشى وكمل
وسيبلى اهاتى
واعيش فى حياتى
يمكن يوم ترجع لاولها
قبل ما تعرف او تتعلق
بحبال دايبه
وحلم بسيط
كان فى خيالنا انه يتحقق
بس الواقع كان الحاكم
كان مستنى
كان متربص
ربنا يسترهاا معاك
امشى وكمل
سيبنى فى حالى
يمكن انسي ايام ومواقف
يمكن انسي اصوات ضحكاتنا
بالله عليك اقرا وركز
انا مش عاوزة من الكون حاجة
انا بتألم وايا الموت
وراجع تانى وافكر وافكر ليه الفراق وليه العذاب
ويرجع يرن فى ودنى الجواب والسؤال والكلام اللى فى اخر حوار
ان المعركة مش فى صالحنا واسلحتها مش معانا
الله عليك

مدينة الحزن والألم

انا هبقى انا

انا هبقى انا ومش هابقى حد تانى

يمكن فى يوم يعرفوا ان الانسان مالوش غير القرار

يمكن فى يوم يعرفوا ان الحياة مافيهاش غير الصعاب

بس اكيد هانكون اقوى من التانيين اللى دهسهم الزمن

اللى بكلمة من دة او دة اتشردوا اتبعتروا

اتلملموا بين دفاتر الزمان

انا هابقى انا مش هابقى حد تانى

اشتغل دى وله دى وله ما اشتغلش نهائى

احب او اكره

ولا يوم هايجبرنى الزماان على اختياره

انا هابقى انا مش هابقى حد تانى

ذرة تراب

ذرة تراب
رويدك وأنت تخطو علي

لما تحطمني تحت قدميك

أعلم أنك لا تسمعني

فأنا تلك الذرة من التراب

التي وضعها القدر في طريقك

لكن هل تمهلت وتسأ لت

ما مصدري؟

أنا يوما كنت إنسان

يوما كان لي كيان

ولكنني نشأت في وطأة النسيان

لذا حين مت لم يكن لي ضريح

وتعلمت في الرياح فن التشريح

قبري في وسط الهواء

لذا حين صرت ترابا

حملني الهواء دون أن تدري

ووضعني تحت قدميك قدري

حاول أن لا تحطمني قدميك

ونظرة عطف لي بعينيك

فلن يكن قبرك في السماء

وأنا يوما سأصير صحراء

أملك الوادي فأنا لي أبناء

ملأنا العالم صراخا فكتب لي الفناء

من أنا ؟؟؟؟

أنا تلك الذرة من التراب

التي تحطمها قدميك....

مدينة الحزن والألم

مملكتى

لقد نفضت امام عينيك حياتى كلها
من مبدئها الى منتهاها دون ان اخفى شيء
ولهذا فانك لا تعرفنى
حياتى قلب يا هذا
فأين حدودها ؟؟؟؟
انك تجهل حدود مملكتى ومع ذلك فانك ملكتها
لو كان قلبى لذة عابرة
لرأيته ينور فى بسمة هنيئة
ولاستطعت ان تقرأه فى لحظة واحدة
ولو كان قلبى الما لذاب فى دموع صافية
قائلا سره العميق دون نطق كلمة واحدة
ولكن قلبى حب يا هذا
لذته وألمه لا حد لهما
رغبته وغناه ابديان
إنه قريب منك قرب حياتك
ومع هذا لن تستطيع معرفة سره كله ابدا !!!!!!!!!؟

مدينة الحزن والألم